اما کسی که روز عاشورا را روزی برای کسب و کار بشمارد و برای خود از مال دنیا چیزی بیندوزد، اموالش برایش برکت نخواهد داشت، در قیامت با یزید و عبیدالله بن زیاد و عمر بن سعد محشور می‌شود و خداوند آنان را در پست‌ترین درجات جهنم جای خواهد داد.»

منبع: ناسخ التواریخ، ج 3، ص 299.

شما دوستان می توانید در قسمت راویان عاشورایی (نظرات) و یا فرم تماس با ما، درد و دل های خود را با ما در میان بگذارید./منتظر نظرات و درد و دل های گرم شما هستیم- با تشکر

درد و دل عاشورایی:

نام: آزاده

متن ارسالی:

سلام امام حسين خوبي آقا ؟الان که دارم اينو مي نويسم دارم گريه مي کنم دلم گرفته آقا از دست..... ،امام حسين ديگه خسته شدم خسته شدم انقد دوييدم ونرسيدم خسته شدم انقد غصه خوردم ،امام حسين نه کار پيدا کردم نه چيزي ديکه اي که روم نميشه بگم،امام حسين به مادرت قسم من هيچ کسو ندارم خودت خوب مي دوني آقا به حرمت برادرت دستمو بگير و تنهام نذار،امام حسين يه خواهشي ازت دارم امامم واسم دعا کن خدا رو قسم بده به خودت که کمکم کنه،واسه ظهور امام زمان عجل الله هم دعا کن،امام حسين دوست دارم خيلي ،هرکي اين پيامو مي بينه واسم دعا کنه...

اربعین به معنای چهلم است. بیستم ماه صفر به عنوان اربعین حسینی مشهور است. مسلمانان شیعه در این روز مراسم سوگواری به یاد حسین بن علی نوه پیغمبر اسلام و 72 تن از یارانش که در روز عاشورا به دست لشکریان یزید کشته شدند، برگزار می کنند.

در این روز همه جا سیاه پوش می شود، زیرا چهل روز از واقعه ی شهدای کربلا می گذرد. اربعین روزی است که حضرت زینب عیلها السلام  و کاروان اهل بیت پس از مدت ها به کربلا رفتند و دوباره با شهدای کربلا دیدار کردند و بر سر مرقد مطهرشان عزاداری کردند. روزی که حضرت زینب و دیگر اسرا به کربلا رسیدند و وقتی ایشان بر سر مزار برادر بزرگوارشان رسیدند، به یاد روز عاشورا افتادند و اشک از چشمان ایشان جاری شد و با برادرشان از رنج هایی که کشیده بودند سخن گفتند و از دست دشمن ظالم و ستمگر نزد برادرش شکایت کردند.

اربعین نقش سازنده و مفیدی در ماندگاری و جاودانگی حماسه ی عاشورا  و اهداف و آرمان والای امام حسین علیه السلام دارد.

مورخان نوشته اند که جابر بن عبدالله انصاری، همراه عطیه عوفی در همان اولین اربعین پس از عاشورا به زیارت حسین رفتند.

منبع: سایت تبیان

شما دوستان می توانید در قسمت راویان عاشورایی (نظرات) و یا فرم تماس با ما، درد و دل های خود را با ما در میان بگذارید./منتظر نظرات و درد و دل های گرم شما هستیم- با تشکر

----------------------------------------------

---------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------

منبع: سایت ایکنا

شما دوستان می توانید در قسمت راوی عاشورایی (نظرات) و یا فرم تماس با ما،  درد و دل های خود را با امام حسین(ع) در میان بگذارید./منتظر نظرات و درد و دل های گرم شما هستیم- با تشکر

برای ورود به فرم تماس با ما، اینجا کلیک نمایید.

* لازم به ذکر است، درد و دل های شما در قالب همین پست به نمایش در خواهند آمد.

توجه: برای دیدن ادامه ی تصاویر روی ادامه ی مطلب کلیک نمایید.

*غزلی عاشورایی از «حمیدرضا برقعی» در وصف حادثه عاشورا

«توفان واژه‌ها»

در وصف امام عاشورائیان امام حسین‌ (ع)

با اشك‌هاش دفتر خود را نمور كرد
در خود تمام مرثیه‌ها را مرور كرد

ذهنش ز روضه‌های مجسم عبور كرد
شاعر بساط سینه زدن را كه جور كرد

احساس كرد از همه عالم جدا شده است
در بیت‌هاش مجلس ماتم به پا شده است

در اوج روضه خوب دلش را كه غم گرفت
وقتی كه میز و دفتر و خودكار دم گرفت

وقتش رسیده بود به دستش قلم گرفت
مثل همیشه رخصتی از محتشم گرفت

باز این چه شورش است كه در جان واژه‌هاست
شاعر شكست خورده طوفان واژه‌هاست

بی اختیار شد قلمش را رها گذاشت
دستی زغیب قافیه را كربلا گذاشت

یك بیت بعد، واژه لب تشنه را گذاشت
تن را جدا گذاشت و سر را جدا گذاشت

حس كرد پا به پاش جهان گریه می‌كند
دارد غروب فرشچیان گریه می‌كند

با این زبان چگونه بگویم چه‌ها كشید
بر روی خاك و خون بدنی را رها كشید

او را چنان فنای خدا بی‌ریا كشید
حتی براش جای كفن بوریا كشید

در خون كشید قافیه‌ها را، حروف را
از بس كه گریه كرد تمام لهوف را

اما در اوج روضه كم آورد و رنگ باخت
بالا گرفت كار و سپس آسمان گداخت

این بند را جدای همه روی نیزه ساخت
خورشید سر بریده غروبی نمی‌شناخت

بر اوج نیزه گرم طلوعی دوباره بود
او كهكشان روشن هفده ستاره بود

***

خون جای واژه بر لبش آورد و بعد از آن ...
پیشانی‌اش پر از عرق سرد و بعد از آن ...
خود را میان معركه حس كرد و بعد از آن ...
شاعر برید و تاب نیاورد و بعد از آن ...
در خلسه‌ای عمیق خودش بود و هیچ‌كس
شاعر كنار دفترش افتاد از نفس...

سید حمیدرضا برقعی، شاعر آئینی كشور

شما دوستان می توانید در قسمت راویان عاشورایی (نظرات) و یا فرم تماس با ما، درد و دل های خود را با ما در میان بگذارید./منتظر نظرات و درد و دل های گرم شما هستیم- با تشکر

در حادثه جانسوز کربلا، وجود نازنین امام چهارم(علیه السلام)، به شدت دچار بیماری گشت، و در اثر آن ضعف و سستی فراوانی بر بدن مبارک آن حضرت چیره شد، بگونه ای که حتی توانایی حمل شمشیر را نداشت. همین امر موجب شده که بسیاری از مردم از سر ناآگاهی، امام چهارم را به عنوان امام بیمار شناخته و همواره در صفحه ی ذهنشان این پندار غلط نقش بسته شده که امام سجاد(علیه السلام) شخصی بیمار و ناتوان و ضعیف بوده که چهره ای زرد و رنگ پریده داشته و دارای روحی افسرده و پژمرده بوده است و این بیماری مهلک از ابتدا عمر تا پایان عمر شریف حضرت، با ایشان همراه و عجین بوده است، در حالی که این پندار کاملاً غلط و به دور از واقعیّت است، زیرا امام چهارم تنها در حادثه کربلا به مدّت کوتاهی بیمار شدند و بعد از آن بهبود یافته و در حدود 35 سال چون سایر پیشوایان معصوم (صلوات الله علیهم اجمعین) از سلامت کامل جسمی و روحی برخوردار بود.

شاید در ذهن شما خواننده محترم این سؤال مطرح شود که راستی چرا امام سجاد(علیه السلام) در آن شرایط حساس و بحرانی، که امام حسین(علیه السلام) به شدت به یاری و همکاری او نیازمند بوده است دچار بیماری شد؟! آیا این امر اتفاقی بوده است یا اینکه حکمت و رازی در آن نهفته است که امام چهارم در حدی بیمار شود که از حضور در معرکه  نبرد معاف شود؟!

با دقت و تامل در اطراف این موضوع، پاسخ این پرسش به روشنی یافت می شود و آن اینکه این بیماری در حقیقت لطف و عنایتی از ناحیه خداوند بی همتا بوده است، تا بدین وسیله ایشان در جنگ شرکت نکند و جان مبارکش از خطر کشتار جانیان آن حادثه خونین در امان بماند و در سایه این حفاظت جانی، رشته پر فروغ امامت تداوم یافته و پر چشم امامت بر زمین نخوابد.

اگر حضرت بیمار نبود حتماً در جنگ با یزیدیان شرکت می کرد و در نتیجه ایشان نیز چون پدر بزرگوارشان حسین بن علی(علیه السلام) و سایر شهدای عزیز کربلا، به شهادت می رسید و چراغ امامت برای همیشه خاموش می گشت.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ها:

1- سوگنامه آل محمّد، نوشته محمّدی اشتهاردی، ص333

2- سیره پیشوایان، نوشته مهدی پیشوایی، ص236

3- لهوف، سیّد بن طاووس، ص190

 شما دوستان می توانید در قسمت راویان عاشورایی (نظرات) و یا فرم تماس با ما، درد و دل های خود را با ما در میان بگذارید./منتظر نظرات و درد و دل های گرم شما هستیم- با تشکر

بحثمان را با سلام به امام حسین علیه السلام شروع می‌کنیم. «السَّلَامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلَى أَوْلادِ الحُسَین وَ أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ‏ْالسَّلَام» ¹

آثار و برکات زیارت:

قرب به خدا

« وَ بِزِیَارَتِكُمْ إِلَى اللَّهِ مُتَقَرِّباً » ² . زیارت  باید برای نزدیک شدن به خدا باشد. احترام ولی خدا احترام به خدا است. اطاعت رسول خدا(ص) اطاعت از خداست: « مَنْ یُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ » ³، « وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ »⁴ هر چه پیغمبر(ص) فرموده است گوش بدهید.

الگوگیری

انسان دوست دارد مثل کسی باشد . بچه ادای پدر را در می‌آورد. انسان غریزه‌ای به نام قهرمان پرستی در وجودش وجود دارد. ما وقتی کمالات ائمه معصومین علیهم السلام را ذکر می‌کنیم یعنی دوست داریم مثل آنها باشیم . پس باید مثل امام باشیم.

« أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ أَقَمْتَ الصَّلَاةَ » ⁵

حسین جان تیرهایی به سویت  رها شد اما نمازت را اول وقت خواندی ! یعنی ما هم باید مثل او باشیم .

ابا الفضل وقتی دید دیگران تشنه‌اند خودش هم آب نخورد. (از خود گذشتگی).

شفاعت و توسل

از برکات زیارت ، شفاعت است . حدیث داریم که پیغمبر(ص) فرمودند: هر کس در مدینه مرا زیارت کند قطعاً از او شفاعت می‌کنم . داریم که: هر کس زیارت امام رضا علیه السلام برود، حضرت در لحظه جان دادن در بالین او حاضر می‌شود.

* ادامه این مقاله در ادامه مطلب

زنان در نهضت عاشورا

پيرامون زنان در حادثه كربلا در دو محور سخن مى‏توان گفت:يكى آنكه آنان چند نفر و چه كسانى بودند،ديگر آنكه چه نقشى داشتند.

زنانى كه در كربلا حضور داشتند،برخى از اولاد على«ع»بودند،و برخى جز آنان،چه از بنى هاشم يا ديگران.زينب،ام كلثوم، فاطمه،صفيه،رقيه و ام هانى،از اولاد«ع»بودند،فاطمه و سكينه،دختران سيد الشهدا«ع»

بودند،رباب،عاتكه،مادر محسن بن حسن،دختر مسلم بن عقيل،فضه نوبيه،كنيز خاص امام حسين«ع»و مادر وهب بن عبد الله نيز از زنان حاضر در كربلا بودند.⁽¹⁾

5 نفر زن كه از خيام حسينى به طرف دشمن بيرون آمدند،عبارت بودند از:كنيز مسلم بن عوسجه،ام وهب زن عبد الله كلبى،مادر عبد الله كلبى،مادر عمر بن جناده،زينب كبرى«ع».زنى كه در عاشورا شهيد شد،مادر وهب بود،بانوى نميريه قاسطيه،زن عبد الله بن عمير كلبى كه بر بالين شوهر آمد و از خدا آرزوى شهادت كرد و همانجا با عمود غلام شمر كه بر سرش فرود آورد،كشته شد.

* ادامه این مقاله در ادامه مطلب